Toen ik mijn kruisband afscheurde was het eerste wat ik dacht: EINDE SEIZOEN. Ik heb zelfs momenten gehad waarin ik dacht: ik kan nooit meer handballen. Ik dacht niet eens aan alle andere dingen die ik op dat moment niet kon, het enige wat ik dacht
Januari stond voor handbal in het teken van de hoofdronde van de EHF Cup. Alles over de EHF Cup lees je in de nieuwste blog van Dione Housheer.
Dag allemaal daar ben ik weer. Fris, fruitig en klaar voor mijn eerste blog van 2019! Allereerst; Gelukkig Nieuwjaar! Dat het maar een liefdevol, mooi, gezond, sportief, blessurevrij jaar mag worden voor iedereen.
Ik hoef jullie natuurlijk niet te vertellen hoe mijn jaar was... Veel dieptepunten weinig hoogtepunten. Daarom wil ik het daar niet te lang over hebben, maar kijken naar wat mijn doelen zijn voor het nieuwe jaar en hoe ik die doelen ga bereiken!
De tijd is voorbij gevlogen. Alweer bijna vier maanden woon ik nu in Denemarken en tot nu toe bevalt het gelukkig erg goed. Het is natuurlijk altijd afwachten wat het avontuur dat je aangaat je brengt en welke obstakels er eventueel op je pad komen.
Dit weekend begint het EK. Voor die meiden natuurlijk super spannend. Vooral voor de meiden die dit voor het eerst mee gaan maken. Het is zo een mooie ervaring. Moeilijk uit te leggen.
Ja 2 maanden zijn om en ik kan alles, behalve handballen... De tijd lijkt voorbij te vliegen, maar toch ook weer niet.
Qua handballen is Denemarken top en is het alles wat ik er van verwachtte en meer. De eerste thuiswedstrijd was dan ook geweldig om te ervaren.